Shoppen, Scheren, Stadjes

Het gebied tussen Växjö en Nybro is het Glasriket of het Glasrijk. Al sinds de 19e eeuw zijn hier veel glasfabrieken gevestigd, die van Kosta-Boda hebben wij bezocht. Heel bijzonder om zomaar door zo'n fabriekshal te mogen lopen terwijl er op verschillende plaatsen gloeiende ovens staan en glasblazers in teams aan het werk zijn. 

Ze lopen gewoon met zo'n gloeiende klomp glas op hun blaasstok om of langs je heen. Ze produceren daar complete glasserviezen en ook kunstige siervoorwerpen die in de naastgelegen fabrieksshop verkocht worden.

Er was ook nog een outletcentre met o.a. een outlet van Iitala, mijn Zweedse servies....ik had nog wel wat nodig!

Ons volgende reisdoel was de het scherengebied van de zuid-oostkust. De scherenkust is een groep rotsachtige eilanden en eilandjes voor de kust al dan niet bewoond. Nadat we wat eilandjes gepasseerd zijn sloegen we onze tent op = draaiden we de pootjes uit op Sturkö, met uitzicht op de Oostzee. 

Na een week stralend weer en 2 dagen iets minder (warm) regent het vandaag . Jammer maar vast goed voor het land (en 't stof) We bezochten er Karlskrohn met een marinemuseum en fortificaties en nadat we zijn verkast naar ons 7e stekkie bezochten er Ystad (Eustad) met veel oude vakwerkhuizen èn, niet onbelangrijk, de thuishaven van Wallander - de hoofdpersoon van een Zweedse crimi - in wiens spoor je de stad kunt bezoeken. Wij niet dus, we zijn niet van die ramptoeristen. Maar wat bekende plekjes zoals de veerboot die wel eens het decor van een film is kwamen we wel tegen. Ik ben niet zo'n Wallander-fan maar toen we wat beter WiFi hadden ging Kees eens proberen om op Netflix wat te kijken. Helaas was er geen Nederlandse ondertiteling en was hij overgeleverd aan het Zweeds dat je wel wat kunt verstaan als iemand  l a n g z a a m spreekt maar waar een film niet in voorziet. 

In deze omgeving hebben nog wat kustplaatsjes gezien en een bezoek gebracht aan het Deense Stone Hedge. 

Een groep menhirs in de vorm van een schip geplaatst waar op 21 december en 21 juni op de voor of achtersteven de zon staat. Net als in Engeland en Bretagne is het een fascinerend verschijnsel. De reis er heen voerde ons door glooiende uitgestrekte akkers met graan gedecoreerd met klaprozen en korenbloemen waarboven bruine kiekendieven op zoek waren naar wat te te eten.

14 juni gaan we richting Malmö waar we via de brug de Sont over steken en Kopenhagen bezoeken. Helaas, het regende in Kopenhagen, we waren ...nat geregend, zo vinden wij er niets aan. De volgende morgen, toen de pootjes al opgedraaid waren kwam toch nog de zon tevoorschijn zodat we met mooi weer Denemarken "down" hebben gereden. Mooi fris en opgeruimd land met grote korenvelden die er naar mijn idee goed bij liggen. (Maar ik ben geen boerendochter en er dus geen verstand van) Zo verlaten we Denemarken zoals er ook zijn gekomen: met de boot. Alleen, toen we heen gingen scheen de zon, nu zit het potdicht. We slapen nog een nachtje bij de Bremer Stadsmuzikanten en zien daarvandaan wel of we Nederland nog kunnen vinden.

Dussss:

Iedereen bedankt voor het meelezen, zoals ik al eens eerder heb gezegd dat dit een stok achter de deur is om te proberen het  fatsoenlijk leesbaar te maken.

Lieve groeten

Yvonne

Eeuwig zingen de bossen

Eeuwig zingen de bossen, de titel van een boek van Margit Söderholm, zij schreef een hele reeks over het geslacht Bjorndahl (of zo) dat zich afspeelt in Zweden en die ik - en vele met mij- in de begin jaren 70 heb verslonden. 

Hoe dat moest klinken, dat zingen van die bossen, heb ik nooit helemaal begrepen maar wij zitten nu in die Zweedse bossen en ik hoor het zingen, maar dan van de vogels. Het is  een oase van rust op een gemoedelijk klein campinkje aan Bolmen, een meer in het gebied Småland. Niet te verwarren met de kinderafdeling van het Zweedse woonwarenhuis. De westkust was best wel leuk: we hebben er fijn gegolfd samen met een Zweedse die het met een Noor doet, zodat we met 3 nationaliteiten hebben gespeeld, een prachtige zonsondergang boven het Kattegatt gezien,  de camping was wat groot, kaal en vol met wat luidruchtige mede-kampeerders. Het strand aan het Kattegatt deed me denken aan Terschelling, voor de kenners: het strand voor de Walvis, waar je van dat eigenaardig ruikende zwarte modderachtige zand hebt. Na 3 dagen trokken we oostwaarts richting Ljungby waar we een stekkie voor een paar dagen vonden. In de bossen aan een meer. Kraanvogels heb ik er gezien, 2x een vliegend en later 2 op een akker en nog een keer 3. Als je met de Japanse vouwtechniek er 1000 vouwt voor iemand die ernstig ziek is zou hem of haar dit genezing brengen. 

Twee nachten later (8 juni) vertrekken we weer op zoek een een plekje verderop oostwaarts. Dat had wat voeten in aarde, de camping die boven aan ons lijstje stond bestaat niet meer, de andere was zo leeg, eenzaam en verlaten dat het niet zo jofel voelde en de derde (=scheepsrecht) moest het dan maar worden. 

Hoewel wij niet zo nodig 5 sterrencampings zoeken is deze heel sober, wel heel rustig en ook wel weer aan een meer. Ook nogal no-nonsens, na 19.00 uur komt er een mannetje met een geldbuidel afrekenen en overhandigt je de sleutel van de douche. Waar vind je dat nog, en dat voor slechts 150 SEK voor een nacht (ca 15 euro). Omdat we een probleempje met de stroomkabel auto-caravan op te lossen hebben, hebben we hier toch maar (voor de 5de keer) de pootjes uitgedraaid en is Kees gaan verzamelen: in de ene winkel kroonsteenjes, in een andere isolatietape, ergens een schroevendraaier en weer ergens anders krimpkousjes met tang . Na wat gefrut en geknutsel heeft hij de klus geklaard. 

Onze kabel is net iets te lang en heeft de laatste etappe kennelijk over de grond geschuurd, waardoor de draadjes bloot kwamen te liggen en we een melding kregen dat het remlicht van de aanhanger defect was.

Voor t geval je ons met de kaart op schoot volgt: we zijn in Vissefjärda. Hoewel er in Zweden veel gratis WiFi is, is het hier WiFi-Free en het 3G doet het maar heel traag. Ik stuur wel eens een "speld" maar ook dat lukt hier niet. Wat n rust 😕 Maar, als na 22.00 uur de zon onder is gegaan is er een haast sprookjesachtig uitzicht op het meer, het licht verdeelt het water in twee gedeelten: één roze-rood spiegelglad en het andere deel is grijs-blauw. Er zwemmen 2 koppels Canadese ganzen met wat kuikens voorbij, om stil van te worden zo mooi.

Waarom gaan we hier dan weer weg? Wel, ik heb dringend behoefte aan een wasmachine en ook een droger graag. De tijd van handwasjes en een wringer heb ik al jaren geleden achter me gelaten 😂

Heej heej

"Heej heej" zegen ze hier in Zweden als ze bedoelen: Hallo!

Want daar zijn we inmiddels gearriveerd na 3 reisdagen. 3? Ja, want we willen relaxt op vakantie en niet zo snel mogelijk onmogelijk ver. Dus gingen we woensdag tot Bremen en donderdag worstelden we door een grijze mist van regen verder door Duitsland, om gelukkig op het zonnig eiland Fehmarn de boot naar het eiland Lolland in Denemarken te nemen. Na een overnachting reden we Seeland door om daar met een boot naar Zweden te gaan. T heeft wel wat, zo'n eilandtripje en wij hebben nu eenmaal iets met eilanden. Er is weliswaar een brug van Kopenhagen naar Malmö maar wij maakten een andere keuze. Wij blijven een paar dagen in de buurt van Halmstad aan het Kattegatt waar we genieten van heerlijk weer met lange avonden ( de zon gaat pas om 22.00 uur onder. We fietsen naar het strand, gaan Halmstad bezoeken en een keertje golfen. Een van onze onschuldige vakantiegenoegens is het bezoeken van een flinke supermarkt, en dat hebben we gedaan ook! Dolend door de " straten" bekijken we de voor ons niet zo bekende producten. En in Zweden betekent dit dus o.a. een straat vol knäckebröd. Knäckebröd in allerlei uitvoeringen, vierkant rechthoekig driehoekig rond (al dan niet met een gat) en natuurlijk vond ik de kanelbular  waar mijn favoriete Zweedse schrijfster Camilla Läckberg haar roman-hoofdpersoon in ieder boek op tracteert.  We hebben ze (nog niet) gekocht, het knäckebröd natuurlijk wel.

Nog even - of vakantie 2016

Kijk, daar staat de caravan op de oprit, klaar om te gaan, nog even....de BTW, nog even een wasje, nog even naar het oogziekenhuis (Kees) nog even 18 holes met de dinsdagdames (Yvonne dus) nog even wat spulletjes er in en: up we go! Omdat het oogziekenhuis groen licht geeft gaan we eens kijken of we in Zweden kunnen komen. Vertrek waarschijnlijk woensdag 1 juni in de loop van de morgen.