Boven het eerste blog over deze vakantie staat er een foto die ik van het world wide web heb gepikt, om het weer glad te trekken is hij hier nog een keer, maar dan zelf gemaakt. Het is een oud gestrand vikingsschip dat door de trollen aan land getrokken werd maar in steen is veranderd. IJsland wemelt van dit soort verhalen.
We zijn nu het allerzuidelijkste puntje voorbij, Vìk, een klein stadje, hoewel de stadjes hier niet veel voorstellen: een hotel, een guesthouse, soms een camping, een supermarkt(tje) en een paar huizen. In de supermarkt staat altijd een rek met gedroogde vis, zal ik? Het ruikt wat penetrant...en wat doe ik er dan mee? Heb er al eens recepten voor gezocht maar kan eigenlijk niets vinden, ik laat het nog maar even voor wat het is.
Voor de brei- en haaksters onder jullie: bijna alle supermarkten hebben wel een hele "straat" met wol. En in Vìk staat zelfs een hele wolfabriek met een souvenirwinkel waar ze een aardige sortering wol verkopen, leuk voor een woondeken. We kochten er voor Thijmen en Alice een lekker warm stoer vest, fijn voor als ze op Terschelling zijn.
Na dit bezoek rijden we weer door het gebied met de aardplaten, ons cirkeltje is rond en we gaan door naar Reykjavik waar we de auto weer inleveren en nog een anderhalve dag citytrip doen.
Reykjavik is een stad vol kunst en cultuur en heeft net als Sydney een soort operahouse:
Inmiddels zijn we weer een dag verder en bezoeken we een cultuur-historisch museum vol met oude IJslandse handvaardigheid, gereedschappen, scheepsdingen en een klein openlucht gedeelte met oude huisjes. Er was een gids die heel enthousiast vertelde over de eerste bewoners en over IJslandse gebruiken, o.a. vertelde ze over de gedroogde vis en dat die in de supermarkt te koop is en nu als snack wordt gegeten, gewoon zo droog met een lik boter er op. Zo werd mijn onuitgesproken vraag beantwoord. Waarschijnlijk neem ik dus zo'n zakje mee.
Verder bracht onze reis ons door het gebied waar in 2010 de uitbarsting van de Eyjafjallajökull plaats vond. Een uitbarsting waarbij door de hitte een gletsjer smolt waardoor er een enorme waterstroom losbarstte. Het hele gebied was toen onder een dikke aslaag bedolven. Er is een infocentrum ingericht met filmbeelden waar je dan de ingestorte weg ziet waar we net hebben gereden. Bovendien verkochten ze er potjes as....
Verder bracht onze reis ons door het gebied waar in 2010 de uitbarsting van de Eyjafjallajökull plaats vond. Een uitbarsting waarbij door de hitte een gletsjer smolt waardoor er een enorme waterstroom losbarstte. Het hele gebied was toen onder een dikke aslaag bedolven. Er is een infocentrum ingericht met filmbeelden waar je dan de ingestorte weg ziet waar we net hebben gereden. Bovendien verkochten ze er potjes as....
We komen onze hele reis al langs bergbeekjes, -stroompjes, watervalletjes en watervallen. Bij de meesten is een uitkijkpunt of een picknickplaats, de een is zo bijzonder omdat hij zo hoog is, de ander omdat hij zo breed is, weer een ander omdat hij in terrassen loopt.....nou ja, wij hebben niet iedere waterval gefotografeerd, we zijn er zelfs niet steeds gestopt wat meer zegt over ons dan over de watervallen. Maar ik zal er toch een bij zetten, de Gullfoss, de gouden waterval, want zonder waterval is het niet compleet. De Gullfoss is om de hoek bij Geysir, het geothermische gebied met de geisers. De grootste geiser, Geysir, doet het niet meer maar de kleinere Strokkur, jaagt om de paar minuten zijn kokende waterkolom 10 tot 20 meter omhoog. Daarnaast zijn er nog wat hete bronnen die "alleen maar" borrelen en stomen.
Nog wat ditjes en datjes
Als je door IJsland reist mag je vertrouwen op een fatsoenlijk wegennet, de "Rondweg" , de Één, voert je het hele land rond, een tweebaans weg, meestal geasfalteerd, soms een gravelweg. Vol bruggen en bruggetjes vaak de helft van de weg breed, de één-autobrugjes. Aangezien het meestal uitgestorven is, is dit geen probleem. Op de Één mag je maximaal 90 km per uur rijden, maar wanneer je als toerist het wat kalmer aan wilt doen, creëer je geen staart achter je aan. De enkeling die je achterop komt heeft alle ruimte om je in te halen. Dit geeft je een relaxt gevoel dat ook nog eens wordt versterkt door de omgeving, ook relaxt.
Als je door IJsland reist mag je vertrouwen op een fatsoenlijk wegennet, de "Rondweg" , de Één, voert je het hele land rond, een tweebaans weg, meestal geasfalteerd, soms een gravelweg. Vol bruggen en bruggetjes vaak de helft van de weg breed, de één-autobrugjes. Aangezien het meestal uitgestorven is, is dit geen probleem. Op de Één mag je maximaal 90 km per uur rijden, maar wanneer je als toerist het wat kalmer aan wilt doen, creëer je geen staart achter je aan. De enkeling die je achterop komt heeft alle ruimte om je in te halen. Dit geeft je een relaxt gevoel dat ook nog eens wordt versterkt door de omgeving, ook relaxt.
De ongeasfalteerde wegen in het binnenland zijn alleen in juli en augustus begaanbaar en dan nog enkel met een 4wd, waarbij je wordt geadviseerd om bij het oversteken van rivieren te wachten tot er een autochtone automobilist komt, zodat je kunt zien waar je er best kunt oversteken. Ga iedere dag met een volle tank en wat te eten/drinken op pad, er zijn weinig tankstations en ook café's zijn er onderweg niet veel, wel vind je op de mooiste plekjes picknickplaatsen.
Culinair stelt het hier in onze beleving niet veel voor, veel lam, een nationaal gerecht is meatsoup, met lamsvlees. Ik heb het niet gegeten omdat ik alleen heel jong lam lekker vind, als het te schaperig wordt is het mij te sterk.. Er is veel vis, vooral arctic charr die wat op zalm lijkt. Een nationaal gerecht met vis is zoute vis, lekker maar een groot glas bier kon ik erna wel waarderen. Het is altijd plateservice waardoor je sla zwemt de de saus van je vlees/vis, iemand verontschuldigde zich eens dat we zolang moesten wachten op ons eten, ( we waren die keer in 3 kwartier uit en thuis) een glaasje wijn is er vrij kostbaar en als ze je zo snel de deur uit werken is het ook niet aantrekkelijk om dat te bestellen. Daar staat tegenover dat niemand er vreemd van opkijkt als je water bestelt, je hoeft het niet eens te vragen, een kan (kraan)water is standaard en als je verder niets hoeft is dat prima.
Culinair stelt het hier in onze beleving niet veel voor, veel lam, een nationaal gerecht is meatsoup, met lamsvlees. Ik heb het niet gegeten omdat ik alleen heel jong lam lekker vind, als het te schaperig wordt is het mij te sterk.. Er is veel vis, vooral arctic charr die wat op zalm lijkt. Een nationaal gerecht met vis is zoute vis, lekker maar een groot glas bier kon ik erna wel waarderen. Het is altijd plateservice waardoor je sla zwemt de de saus van je vlees/vis, iemand verontschuldigde zich eens dat we zolang moesten wachten op ons eten, ( we waren die keer in 3 kwartier uit en thuis) een glaasje wijn is er vrij kostbaar en als ze je zo snel de deur uit werken is het ook niet aantrekkelijk om dat te bestellen. Daar staat tegenover dat niemand er vreemd van opkijkt als je water bestelt, je hoeft het niet eens te vragen, een kan (kraan)water is standaard en als je verder niets hoeft is dat prima.
Het was een prachtige reis, dank voor jullie meelezen, ik houd al zo'n 25 jaar een soort dagboek bij als we op vakantie zijn, de eerste jaren was het niet meer dan een boekje met wat aantekeningen van fietstochten, boodschappenlijstjes, scorelijsten van de klaverjasavonden en soms mooie one-liners -we gingen toen met een bevriend gezin jaren achtereen naar Terschelling. Niet ieder vakantiedagboek is voor anderen interessant. In onze caravan ligt mijn "logboek" waarin ik mijn aantekeningen bijhoud. Maar bij een reis als deze is het prettig om het met een blog als dit te doen te doen, zodoende heb ik voor onszelf een verslag dat ik altijd weer terug kan vinden en als je weet dat anderen meelezen is dat een soort stok achter de deur ;-) dus, lieve meelezers, bedankt!
Zaterdagavond komen we thuis, ga ik wassen, Kees een dagje werken, caravan inpakken en nog twee weken naar Callantsoog, uitrusten!
Zaterdagavond komen we thuis, ga ik wassen, Kees een dagje werken, caravan inpakken en nog twee weken naar Callantsoog, uitrusten!
