Oogsttijd

Nu zomer op zijn laatste benen loopt, is het druk in de tuin. De vogels pikken alle bessen en besjes die ze kunnen vinden, een gezellige drukte vind ik dat altijd. De vlier net buiten onze tuin is helemaal zwaar van alle lekkers, maar kennelijk nog niet helemaal rijp, want de spreeuwen, die hier ieder jaar feest komen vieren, zijn er nog niet. Ook de druiven zijn kennelijk nog niet  op hun best, hier zijn de merels vaak te gast, maar ze zijn nog niet zo gretig. Wel de zwarte besjes, de fitis krijgt er geen genoeg van, er wordt aan allerlei planten en struiken gepikt, er valt kennelijk een hoop de eten,  de mezen inspecteren dagelijks ons voederhuisje: mis! Ik vind dat er pas na 1 oktober gevoerd mag worden, hoewel de baal pitten al klaar staat. Het roodborstje is  al eens komen kijken en de brutale vlaamse gaaien dachten ook al dat de pinda's klaar zouden liggen.

In Ridderkerk was het pruimentijd, mijn schoonpapa was daar in de tuin van mijn vakantievierende zwager waar papa zich ontfermde over de pruimenboom, die zwaar van het fruit was.

Zo werd ik dus verblijd met 8 kilo (8000 gram) rijpe pruimen. En of ik ook wel geleisuiker had. Ja ik heb altijd wel een pakje staan, goed voor 1250 gram fruit, maar voor 8 kg…. Gelukkig, mijn vriend Heijn was nog bereid om wat kilootjes te leveren. Nu heb ik 20 potten en potjes pruimenjam, 5 potten pruimenchutney en in de vriezer nog 4 potten compote.

Een van mijn vriendinnen blogt onder het kopje: gered van de afvalbak. De leukste dingetjes prutst ze in elkaar van spullen die anderen weggooien. Ze maakte zelfs een tas van een paraplu! Wat gooien we toch een hoop weg. De zakken plastic-afval staan iedere 2 weken goed gevuld aan de straat, de papierbak is iedere maand bijna vol, groen-afval, daar ben ik  niet zo trouw in, maar de glasbak heeft een goede klant aan mij. Alle flessen en potjes houd ik trouw apart. Hoewel, alle? Eén plank van een keukenkastje staat (stond) vol met potjes, liefst potjes met een metalen dekseltje. In diverse maten. Eén persoonsjampotjes, kleine potje van meneer Hak, of de iets grotere. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om ze in de glasbak te gooien, soms tot wanhoop van mijn Lief. Hoe groot is mijn triomf dan als iemand vraagt of ik soms nog ergens een potje heb. Ja hoor, gered van de glasbak!

De oogst was nu een plank vol lege jampotten, die nu allemaal gevuld zijn,(samen met nog wat halve liter yohurtbekers, die ik ook altijd trouw bewaar, ideaal voor de vriezer nu gevuld met pruimencompote.)  Een leuk stofje siert nu het dekseltje, wie doe ik plezier met een potje pruimenjam?

Misschien moeten we volgend jaar wijn gaan maken?

 

Boodschappen

Boodschappenlijst:

Melk yoghurt karnemelk becel boter crackers eieren spa  ......

Melk: neem ik houdbare of verse.  Neem ik calciumrijke, of met extra vitamines of met fruit of gewoon. Neem ik volle, half volle of magere. Biologische boeren of gewone.  In een pak of een fles, Van de Appie A merk, Appie B merk of Campina. En dan ¼ liter, een ½ liter een hele liter, 1,5 liter  of 2 liter. O kijk ze hebben ook plastic kannen.

Yoghurt: Vol of halfvol, boeren, biologische of gewone,  roer of stand.  Van de Appie, van campina of van Arla. 

Neem ik klassieke Becel, of light. (goed voor hart en bloedvaten) Of neem ik ze goed voor het cholesterol of kan ik beter voor de bloeddruk kiezen?

En dan moet ik ook nog crackers, rond of rechthoekig of vierkant. Light of vetarm, en wat voor granen en zaden er in of er op.  Roomboter in potten of pakjes, smeerbaar of niet. Spa metbubbels, met een beetje bubbels of geen bubbels eieren van volière kippen, scharrelkippen, uitloopkipppenmaiseierengraneneierenin 6ofin10ofin12stuksverpakkingbeschuituittwentemeteen gleufmet..........

En dan heb ik nog maar een paar artikelen in mijn karretje liggen. Wat is het toch ingewikkeld om je boodschappen te doen, zoveel keus!

Lezen

Er zijn dagen dat ik geen boek aanraak. Waarom niet? Geen idee! Op mijn nachtkastje ligt een, inmiddels melig, boek van Jos van Manen-Pieters, speciaal voor als ik niet slapen kan. Dan pak ik dit boek, sla het zomaar ergens open en lees een stukje om het dan wat verveeld weer dicht  te doen. Een nieuw boek zou wellicht te veel boeien en me verleiden om de hele nacht door te lezen. Een boek zoals mijn laatste aankoop: Parnassia van Josha Zwaan. Wat een prachtig boek, of nou ja, eigenlijk is het verhaal niet zo mooi. Het is het onthutsende levensverhaal van een 70 jarige joodse vrouw,  dat zij vertelt aan haar dochter.  Hoe ze als 4 jarig meisje onderdook bij een gereformeerd pleeggezin dat haar na de oorlog niet terug gaf aan haar vader en haar daardoor vervreemdde van haar eigen cultuur en achtergrond. 

Er zijn boeken die ik  niet weg kan leggen,  dan ben ik in staat om met mijn boek in de hand te stofzuigen of eten te koken, het liefst  zou ik de boel de boel laten. Alleen maar lezen! Dit boek heb ik gelezen, met open mond, vanaf de eerste bladzijde tot en met de laatste letter van de bronvermeldingen.

Wellicht zijn er daarom dagen dat ik geen boek aanraak.

De Roze Corridor

Op zaterdagmorgen fietste ik naar het Biesboschbezoekerscentrum in de Merwelanden. Twee keer per maand verzamelen we daar met een wisselend clubje mensen voor een Nordic Walk (voor mij met zonder stokken) wandeling van een uurtje wat we dan afsluiten met een kopje koffie in de Biestro van voornoemd centrum. Ik ga dan op de fiets, steek het Wantij over en fiets langs de golfbaan en dan via het fietspad langs het Moldiep. Dit fietspad was nu ter hoogte van het Stay-okay veranderd in een roze corridor, waar ik werd bedwelmd door een zoet parfum. Nee, we hebben in Dordrecht diverse evenementen, maar de Gaypride is nog steeds in Amsterdam. Tijdens de canal parade koketteren daar andersgeaarde mensen met hun seksualiteit. Nee, ik fietste gewoon op het eiland van Dordrecht, het zag er roze, in diverse tinten, van de Balsemien, soms wel manshoog. En dan aan weerszijden van het fietspad. zoooooo mooi en het rook zoooooo lekker. En al die verschillende tinten, van bijna wit tot paars. En weet je, ook de Balsemienen koketteren met hun geslachtsdrift. Kom na de zomer maar eens kijken wat een krachtig zaad ze hebben. Raak het rijpe zaaddoosje even aan en "pok", met een klein knalletje springt het zaad alle kanten op. Er komt dus ieder jaar een groter roze gebied op ons eiland. De roze bloemen zijn het Wantij overgestoken, ik houd mijn hart vast als ze over de dijk gaan, dan heb ik ze zo maar in mijn achtertuin.  Nog even en dan hebben we een compleet roze stad, kunnen ze in Amsterdam jaloers op zijn.