Na een paar drukke dagen, (kerstavonddienst, 1e kerstdag met een jarige schoonmoeder en drukke kerk-dingen en het zakelijk afronden van het jaar) zijn we inde vroege ochtend van 2e kerstdag op reis gegaan. Om half vier stonden we op een enigszins uitgestorven Schiphol, vanwaar om 06.00 uur het vliegtuig ons naar La Palma zou brengen. Een Canarisch Eiland heeft voor mij altijd de geur van ooms en tantes die zich al dan niet tijdelijk op Tenerife vestigden en mijn ouders, die daar vrij regelmatig heen gingen.
Wij gaan met onze vriendjes een weekje genieten van de zon, een mooi eiland en onze vriendschap, in twee appartementjes van een luxe ressort bij Puerto Naos, aan de westkant (de zonnige) van het eiland. Met een auto hebben we bijna het hele eiland afgereden. We hebben vulkaankraters gezien, een soort van maanlandschap na de laatste uitbarsting in 1971 in het zuidelijke deel van het eiland, de zoutwinning, stadjes en dorpjes bekeken en marktjes bezocht. Ik vond het een indrukwekkend eiland, vooral de tegenstelling : een beetje grauwig, droog, maar wel zonnig in het westen en achter de bergkam waar je de bewolking vaak op zag hangen minder zonnig weer en meer kans op regen maar wel aanzienlijk meer groen aan de oostelijke kant van het eiland. Twee keer zo groot als Texel, maar wat autokilometers betreft wel 4 keer zo lang, ben je wel een tijdje onderweg als je van zuid naar noord rijdt. Onderweg heb je spectaculaire vergezichten van rotspartijen en oceaan. Weet je wel hoe het beeld van een zee kan veranderen van kleur en structuur, zo boeiend. (hoewel ik met mijn hoogtevrees wel eens moest slikken, als ik de kronkelende bergweg voor me zag) 
Behalve de bananenplantages hebben we sinaasappelbomen gezien, de amandelbomen met nog maar een paar bloesempjes, hiervoor waren we te vroeg, de drakenbomen, de hibiscus in diverse kleuren , oleanders en bougainville volop in de bloei en niet te vergeten de kerstster, manshoog.
De inhoud van mijn moeders linnenkast kwam ik regelmatig tegen, bij de winkeltjes waar volop kleedjes aan de man gebracht werden. De kerststerren die ik ooit eens van haar kreeg en met kerst altijd wel ergens in mijn woonkamer liggen, zag ik in alle maten te koop. Het eten waar ze altijd van vertelden heb ik er niet gezien, laat staan gegeten. Geen bakelau in zoutkorst, jammer hoor. Wellicht is dat niet op la Palma. Na een week was de koek weer op en arriveerden we op 2 januari weer in een nat, grauw en winderig Nederland. We kijken terug op een mooie week, heerlijk om in december ’s avonds aan de boulevard op een bankje onder een palm, likkend aan een ijsje het schijnsel van de maan in de oceaan te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten