Er zijn dagen dat ik geen boek aanraak. Waarom niet? Geen idee! Op mijn nachtkastje ligt een, inmiddels melig, boek van Jos van Manen-Pieters, speciaal voor als ik niet slapen kan. Dan pak ik dit boek, sla het zomaar ergens open en lees een stukje om het dan wat verveeld weer dicht te doen. Een nieuw boek zou wellicht te veel boeien en me verleiden om de hele nacht door te lezen. Een boek zoals mijn laatste aankoop: Parnassia van Josha Zwaan. Wat een prachtig boek, of nou ja, eigenlijk is het verhaal niet zo mooi. Het is het onthutsende levensverhaal van een 70 jarige joodse vrouw, dat zij vertelt aan haar dochter. Hoe ze als 4 jarig meisje onderdook bij een gereformeerd pleeggezin dat haar na de oorlog niet terug gaf aan haar vader en haar daardoor vervreemdde van haar eigen cultuur en achtergrond.
Er zijn boeken die ik niet weg kan leggen, dan ben ik in staat om met mijn boek in de hand te stofzuigen of eten te koken, het liefst zou ik de boel de boel laten. Alleen maar lezen! Dit boek heb ik gelezen, met open mond, vanaf de eerste bladzijde tot en met de laatste letter van de bronvermeldingen.
Wellicht zijn er daarom dagen dat ik geen boek aanraak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten