Nu zomer op zijn laatste benen loopt, is het druk in de tuin. De vogels pikken alle bessen en besjes die ze kunnen vinden, een gezellige drukte vind ik dat altijd. De vlier net buiten onze tuin is helemaal zwaar van alle lekkers, maar kennelijk nog niet helemaal rijp, want de spreeuwen, die hier ieder jaar feest komen vieren, zijn er nog niet. Ook de druiven zijn kennelijk nog niet op hun best, hier zijn de merels vaak te gast, maar ze zijn nog niet zo gretig. Wel de zwarte besjes, de fitis krijgt er geen genoeg van, er wordt aan allerlei planten en struiken gepikt, er valt kennelijk een hoop de eten, de mezen inspecteren dagelijks ons voederhuisje: mis! Ik vind dat er pas na 1 oktober gevoerd mag worden, hoewel de baal pitten al klaar staat. Het roodborstje is al eens komen kijken en de brutale vlaamse gaaien dachten ook al dat de pinda's klaar zouden liggen.
In Ridderkerk was het pruimentijd, mijn schoonpapa was daar in de tuin van mijn vakantievierende zwager waar papa zich ontfermde over de pruimenboom, die zwaar van het fruit was.
Zo werd ik dus verblijd met 8 kilo (8000 gram) rijpe pruimen. En of ik ook wel geleisuiker had. Ja ik heb altijd wel een pakje staan, goed voor 1250 gram fruit, maar voor 8 kg…. Gelukkig, mijn vriend Heijn was nog bereid om wat kilootjes te leveren. Nu heb ik 20 potten en potjes pruimenjam, 5 potten pruimenchutney en in de vriezer nog 4 potten compote.
Een van mijn vriendinnen blogt onder het kopje: gered van de afvalbak. De leukste dingetjes prutst ze in elkaar van spullen die anderen weggooien. Ze maakte zelfs een tas van een paraplu! Wat gooien we toch een hoop weg. De zakken plastic-afval staan iedere 2 weken goed gevuld aan de straat, de papierbak is iedere maand bijna vol, groen-afval, daar ben ik niet zo trouw in, maar de glasbak heeft een goede klant aan mij. Alle flessen en potjes houd ik trouw apart. Hoewel, alle? Eén plank van een keukenkastje staat (stond) vol met potjes, liefst potjes met een metalen dekseltje. In diverse maten. Eén persoonsjampotjes, kleine potje van meneer Hak, of de iets grotere. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om ze in de glasbak te gooien, soms tot wanhoop van mijn Lief. Hoe groot is mijn triomf dan als iemand vraagt of ik soms nog ergens een potje heb. Ja hoor, gered van de glasbak!
Misschien moeten we volgend jaar wijn gaan maken?
Beste Yvonne,
BeantwoordenVerwijderenMooi dat je de druivenjam lekker vond. Wij maken elk jaar een grote voorraad en vinden hem na al die tijd nog even lekker!
Wat heerlijk die voorraadkast van je!