Het 3e kampeerplekje op onze waddenreis ligt ongeveer 60 km onder de Deense grens, daar zijn behalve Waddeneilanden ook de Halligen, deze zijn ontstaan na een stormvloed in de 14de eeuw. Een Hallig onderscheidt zich van een Waddeneiland door het ontbreken van dijken of duinen, ze bestaan uit kleigrond en de huizen staan er op warften, terpen. Nordstrandischmoor is zo'n Hallig, vanaf ons kampeerterrein per fiets te bereiken, heerlijk langs het Wad met heen een lichte tegenwind maar terug net of er een hand op je rug je wat duwt. Deze Hallig bestaat uit 4 warften en er wonen wel 17 mensen. Het is te bereiken via een soort lorrie op een heel smal spoor. Er zijn 10 Halligen, moeilijk tot niet bereikbaar en na het lezen (de afgelopen week) van het boek Vuurtorenwachter van Camilla Lackberg doen ze me zeer tot de verbeelding spreken: er zijn Halligen waar maar één echtpaar woont en het ziet er allemaal erg eenzaam uit.
Wij bezochten op woensdag het eiland Pellworm: op de fiets met een veerboot. Het is er erg rustig, niet toeristisch en je kunt er overal langs het water fietsen met de scholeksters die over je heen scheren terwijl ze hun alarm aan zetten. Bij het leuchtfeuerhaus hebben we samen in een strandkorb opgekruld geluncht. Het wad is zo mooi, je ziet verschillende kleuren, de zon glinstert erin, het ruikt er naar wad, er zijn heel wat vogels die aan het fourageren zijn en er is natuurlijk wind! Soms heb je die mee en soms heb je hem tegen. (als de wind niet draait)
Het eiland van donderdag 14 juni is Fohr, op de fiets met de veerboot vanaf Dagebull is het 50 minuten varen. Je komt dan langs de Halligen Oland en Langeness, een rij van warften met wat huizen erop die uit het water oprijzen. Een bijzonder gezicht. Op Fohr ligt het mooiste dorp van Duitsland: Nieblum. Het is inderdaad een mooi dorp met van die rietgedekte Hans&Grietje-huisjes en een kerk met een begraafplaats waarop de oude grafstenen de geschiedenis geschreven staat van de overledene. Er rest hier nog 1 eiland: Anrum, een kleintje met vooral veel strand. We laten dit maar voor wat het is, van de 10 Halligen hebben we er ongeveer de helft zien liggen. Morgen trekken we verder, bestemming nu nog niet bekend
Het 3e kampeerplekje op onze waddenreis ligt ongeveer 60 km onder de Deense grens, daar zijn behalve Waddeneilanden ook de Halligen, deze zijn ontstaan na een stormvloed in de 14de eeuw. Een Hallig onderscheidt zich van een Waddeneiland door het ontbreken van dijken of duinen, ze bestaan uit kleigrond en de huizen staan er op warften, terpen. Nordstrandischmoor is zo'n Hallig, vanaf ons kampeerterrein per fiets te bereiken, heerlijk langs het Wad met heen een lichte tegenwind maar terug net of er een hand op je rug je wat duwt. Deze Hallig bestaat uit 4 warften en er wonen wel 17 mensen. Het is te bereiken via een soort lorrie op een heel smal spoor. Er zijn 10 Halligen, moeilijk tot niet bereikbaar en na het lezen (de afgelopen week) van het boek Vuurtorenwachter van Camilla Lackberg doen ze me zeer tot de verbeelding spreken: er zijn Halligen waar maar één echtpaar woont en het ziet er allemaal erg eenzaam uit. 
Wij bezochten op woensdag het eiland Pellworm: op de fiets met een veerboot. Het is er erg rustig, niet toeristisch en je kunt er overal langs het water fietsen met de scholeksters die over je heen scheren terwijl ze hun alarm aan zetten. Bij het leuchtfeuerhaus hebben we samen in een strandkorb opgekruld geluncht. Het wad is zo mooi, je ziet verschillende kleuren, de zon glinstert erin, het ruikt er naar wad, er zijn heel wat vogels die aan het fourageren zijn en er is natuurlijk wind! Soms heb je die mee en soms heb je hem tegen. (als de wind niet draait)
Het eiland van donderdag 14 juni is Fohr, op de fiets met de veerboot vanaf Dagebull is het 50 minuten varen. Je komt dan langs de Halligen Oland en Langeness, een rij van warften met wat huizen erop die uit het water oprijzen. Een bijzonder gezicht. Op Fohr ligt het mooiste dorp van Duitsland: Nieblum. Het is inderdaad een mooi dorp met van die rietgedekte Hans&Grietje-huisjes en een kerk met een begraafplaats waarop de oude grafstenen de geschiedenis geschreven staat van de overledene. Er rest hier nog 1 eiland: Anrum, een kleintje met vooral veel strand. We laten dit maar voor wat het is, van de 10 Halligen hebben we er ongeveer de helft zien liggen. Morgen trekken we verder, bestemming nu nog niet bekend
Leuk verhaaltje weer. Wist ik niet, van die Halligen. Wat denk je: zou je daar je pensioen door willen brengen later?? Of toch ietsje té rustig? ;)
BeantwoordenVerwijderenZo te zien genieten jullie er wel samen van! Ga daar mee door zou ik zeggen. Heb je nog last van de gevolgen van je val op de fiets?