Vakantieblog 2014 - 2

Deel 2

 

Uit "Struinen op IJsland"

  

De roestbruine bodem

warm van onderaards geweld,

geeft leven aan felgroen mos,

geel lievevrouwebedstro,

geurende paarse tijm.

Grijze rotsen, lichte luchten, witte wolken,

een blauwe gentiaan

Waarom gaan we naar IJsland? Omdathet een belevenis moet zijn om vakantiete vieren op een breukvlak in de aardkorst waar de krachten worden gebundeld in vuur en ijs. Het is 3x zo groot als ons land en met nog geen 350.000 inwoners het dunst bevolkte land van Europa.

Als we aankomen vliegen zien we de vrijwel verlaten wegen rond het vliegveld, dat wordt vast geen filerijden.

Hoewel we best van een zonnetje met een aangename temperatuur houden, kiezen we toch voor deze vakantie, wetend we dat we dit op IJsland niet te verwachten hebben. het is op het moment van onze aankomst bewolkt, het miezert en er staat een stevig windje. Mijn warme fleece en sjaal zijn geen overbodige luxe. Onze eerste indruk, als we met de auto richting Reijkjavik rijden is dat we in een totaal andere wereld zijn gestapt, wat desolaat, kaal en toch groen, links de zee met af en toe een huisje op de stenige vlakte. Er groeien lupinen op de rotsige  lavagrond, bomen zijn er niet en je ziet overal steenmannetjes.

Onze eerste bestemming is Reijkjavik, 40 minuten rijden vanaf het vliegveld, waar we laat in de middag in ons hotel op loopafstand van de binnenstad aankomen. 

De volgende dag bezoeken Thingvellir in het National Park. Een vulkanisch gebied precies daar waar de Amerikaanse en de Eurpese platen zich van elkaar af bewegen.

Er zijn hier kloven en watervallen op historische grond. Hiervandaan proberen we via een jeeptrail over ongeplaveide paden weer westwaarts te gaan, dit pad is wel al open maar erg onherbergzaam en als er een vrij steil pad opduikt zie ik dit in de regen niet echt als een feestje. We keren om en gaan via de gebaande paden weer naar de ringweg om zo naar Borgarness te gaan waar we overnachten in een oude visserslodge ingericht (met oude meuk) als guesthouse.

Het ligt, zoals onze routebeschrijving zegt " in the countryside". Oftewel in the middle of nowhere, in tegenstelling tot ons vorige adres waar de hele nacht door om de klapscheet een bus voor de deur stond, is het hier doodstil. Dag 3 trekken we weer door, noordwaarts waarbij we onderweg een indrukwekkende wandeling naar een krater maken. Onze tocht gaat door een vulkanisch gebied vol lavavelden en oude vulkanen, zwart en kaal. Wat later langs besneeuwde helling een langs fjorden.

Een afwisselend landschap waar geen mens woont, geen benzinestation en geen kroeg/café te bekennen is. Soms onherbergzaam en uitgestorven waar we niet alleen zijn, soms is er ern tegenligger en soms haalt iemand ons in. Na deze tocht arriveren we op ons 3e adres waar we 2 nachten zullen blijven, alweer in the middle of nowhere, weer een schitterend uitzicht 

 

In een soort ienieminie huisje met voor en achter een terrasje met een adembenemende view