Vakantieblog 2014 - 3

Vakantie 2014

deel 3

Dinsdag,  27 mei. Als ik al een tijdje wakker lig, begin ik me af te vragen hoe laat het zou zijn. Overal kiert licht door de spleten...tijd om op te staan? Niet dus, het is nog geen 2 uur! De zon ging even voor 23.30 uur onder en zal vóór 3 uur al weer opkomen, het blijft dus kennelijk de hele nacht licht. We bivakkeren ook niet zo ver van de poolcirkel vandaan.  Gelukkig slaap ik nog een paar uurtjes.

Hier onder zie je het licht van 0.00 uur.
 

Vandaag, dinsdag maken we een tocht om een, ja, om wat eigenlijk? Een schiereiland of een landtong? In iedergeval aan de linker kant in de diepte een fjord en aan de rechterkant berg met vooral veel sneeuw en veel schaapjes die met hun lammetjes  soms vlak voor je de weg over steken. Ook waren er wat oude haven-  of vissersplaatsjes. Soms lijkt het wat op Oostenrijk, tenminste als er wat groene weidjes opdoemen die in tegenstelling tot Oostenrijk niet door koeien worden begrazen maar door schapen, die zijn hier volop (te eten). Er zijn hier ook  hele kuddes IJslanders, een wat klein maar stoer uitziend paard die als je door hun weide loopt nieuwsgierig komen kijken. 

Op woensdag reizen we verder naar Myvatn, (IJslands voor muggenmeer, vatn=meer, vik=baai, jordur=fjord, my=mug. Tot zover de les IJslands) Ook deze rit is er een met soms adembenemende uitzichten, na een parkeerbon in Akureyri te hebben opgelopen,  de borden waren niet zo erg duidelijk, ons IJslands nog niet te best, (bovendien zal een IJslander in ons land ook niet alle aanwijzingen op een parkeerterrein begrijpen) en je krijgt 30% korting als je het binnen een uur bij de bank gaat betalen, hebben we bij een prachtige picknickplaats met uitzicht over de fjord en de stad geluncht. Op de weg naar Myvatn komen we een beroemde waterval tegen. De een of andere wetgever in 1000 na Chr. had verorderd dat iedereen het christelijke geloof aan moest hangen, zelf was hij een heiden, maar volgends het verhaal haalde hij van  thuis alle afgodsbeelden en gooide ze in de waterval die sinds die dag Godafoss
heet. 

Nadat we in Myvatn ons onderkomen voor de komende dagen in bezit hebben genomen kijken we wat rond in de omgeving. De rookpluimen trekken onze aandacht, ik heb onderweg verschillende keren dit  verschijnsel gezien, maar hier was het toch wel een flinke pluim. Geen rook maar waterdamp van hete bronnen, hier borrelt het hete water zo uit de grond, het stinkt er naar rotte eieren. Een meer waar het met aardig wat kracht omhoog komt is verboden om te zwemmen, het water is te heet....

Het is niet allemaal even spectaculair, maar een beetje stoom dat uit de grond komt

ziet er al voor ons al gauw indrukwekkend uit. Zou hier de uitdrukking "de grond wordt je te heet onder de voeten" vandaan komen?

Ik ben benieuwd wat de dag van morgen brengt, het is hier zo boeiend en er is zoveel te zien...