Vulkanen Vleugels Vinnen

Vulkanen, Vleugels en Vinnen.

Er is op IJsland zoveel te zien en te beleven, ik zou iedere dag wel een blog kunnen vullen, maar ik wil jullie niet overvoeren met berichten.  Dus zet je schrap, daar gaan we:

We bevinden ons in een enorm vulkanisch gebied, (zelfs het kraanwater ruikt, of liever stinkt  hier naar zwavel) we logeren op een soort slecht aangelegde asfaltweg. Allemaal gestolde lava die nadat de magma eronder is weggelopen is ingezakt waardoor er heel bijzonder grillige formaties zijn achtergebleven. 

Het Myvatn, of in goed Nederlands het Muggenmeer draagt niet voor niets deze naam, het verrekt hier van die beestjes, hele wolken hangen er overal, onze auto is soms bezaaid er mee. Gelukkig steken ze niet, ècht niet. Ze zijn alleen wat irritant, als je naar binnen wil en ze met z'n honderden voor je deur hangen, of met z'n allen op je broek of trui mee liften, als er eentje in je oor vliegt en daar dan rondzoemt of als je elkaar iets wil vertellen...MOND DICHT!

Die muggen zijn een mooie voedselbron voor de vogels hier, behalve diverse soorten eenden en meeuwen zijn hier veel tureluurs, grutto's , koperwieken en sterns. En, ik heb ze gezien, niet een paar maar een hele kudde: papegaaiduikers! 
De papegaaiduikers zagen we tijdens onze walvisjacht, want die hoort er wel bij, geen echte jacht met harpoenen maar een met fotocamera's. En het was een prachtige tocht, (op donderdag 29 mei)  eerst via de gravelroute naar Husavik (huizenbaai) daar waren we zo goed als helemaal alleen op de weg, onvoorstelbaar, wij rijden hier in een Toyota Landcruiser, maar zelfs met een VW Polo was dit nog goed te doen.

In Husavik hadden we een 3 uur durende whalewatching  geboekt. Met een houten scheepje voeren we de haven uit waarbij we de nodige instructies kregen over het spotten van walvissen. Nauwelijks waren we daarmee klaar of iemand zag een fontein op redelijke afstand van ons schip. De schipper zette koers er heen en verdraaid zeg, het was er niet één maar er waren twee bultruggen te zien die (het leek bijna of het speciaal voor ons was) samen een showtje gaven van spuiten en duiken en springen! De foto komt ècht van mijn eigen camera!

Wat was iedereen enthousiast, ook de bemanning was verrast door dit schouwspel. Je hoefde geen IJslands te verstaan om te begrijpen dat, toen we terug in de haven waren, aan hun walcollega een enthousiast verslag werd gedaan. Later op de tocht zagen we nog wel wat walvissen maar niet meer zo spectaculair als deze eerste. Ook waren er veel papegaaiduikers te zien, prachtig, wat een dag!


Yvonne Kolbe